Mijn hoofd is hol

Reacties van lezers op Mijn hoofd is hol

Wat een ontroerend en openhartig verhaal heb je geschreven. Ik heb je boek in een keer uitgelezen en net met een zucht in de trein - na een bezoekje aan mijn moeder - dichtgedaan. De herkenning is groot en geeft steun. Het is fijn om te weten dat er iemand is die weet hoe het is.
L.L.

Ik heb je boek afgelopen zaterdag in een adem uitgelezen. Ik heb bewondering op welke wijze je alles beschrijft vanuit de mantelzorger, de openheid en het proces dat je doormaakt, het wikken en wegen, de beslissingen die op je pad komen, gewild en ongewild, het komt dichtbij je als mens. Daar waar het in het leven nu echt om gaat.
Dit zou ook een goed boek zijn voor verzorgenden en verpleegkundigen in opleiding.
J.S.

Ik ben werkzaam in het revalidatiecentrum B. op de afdeling waar patienten met een CVA revalideren. Herkenbaar is de beschreven kant van de mantelzorger en het proces wat doorlopen moet worden van het doormaken van het CVA naar de opname in het verpleeghuis/revalidatiecentrum. Het is vanuit de mantelzorger beschreven en daardoor zo herkenbaar voor mijzelf, omdat ik mantelzorger ben geweest voor mijn moeder. De tweestrijd waar je in komt te staan als dochter.
Een aanrader om te gaan lezen, ik had het boek binnen een dag uit.
K.L.

Ik heb veel van mijn eigen ervaringen herkend in jouw boek, eigenlijk al vanaf het begin. Eerst zo'n fase van: ik hoor hier niet thuis. Ook de twijfel of een verpleeghuis wel een goede beslissing was. Verder de toegenomen waardering voor de toewijding van het personeel. Ook het afscheid was vergelijkbaar.
Ik vind het een indrukwekkend verhaal, heel nuttig voor mensen die met personen in zo'n situatie te maken hebben. Je schrijft in een stijl waardoor de lezer zich in het verhaal opgenomen voelt.
R.H.

Wat ben ik blij dat jij 'Mijn hoofd is hol' hebt geschreven, hoe verdrietig de aanleiding daarvoor ook was. Ook mijn moeder is begin dit jaar getroffen door een herseninfarct en vanaf dat moment is haar leven en dat van mij op een afschuwelijke manier veranderd. In de overigens uitstekende folders van de Hersenstichting en alle informatie op internet over de gevolgen van een CVA, miste ik het persoonlijke element: wat gebeurt er met de getroffene, en met diens directe omgeving. Gelukkig kwam ik toen jouw boek tegen, en daar trof ik dat ontbrekende gedeelte aan.
M.v.D.

Aanrader voor iedereen die in de zorg werkt!
R.v.E.

Ik heb het boek in en adem uitgelezen. Kostte me wel mijn nachtrust, maar goed. Ik vind het een erg goed boek. Toegankelijk, en je neemt mensen echt mee op je reis in deze achtbaan die je is overvallen. Je bent dichtbij het gebeuren gebleven, zonder overbodige poespas. Dat spreekt mij erg aan.

Wat me ook erg aanspreekt is dat je het in korte zinnen en eenvoudige bewoordingen hebt kunnen vangen.
M.D.

Haar moeder kreeg een beroerte en op dat moment realiseerde de schrijfster zich dat ze bijna niets wist over deze aandoening. De behoefte om haar moeder beter te begrijpen en haar grote passie voor schrijven resulteerden in dit indrukwekkende boek. Het is spannend, meeslepend en soms heel herkenbaar. Ik ben zeer onder de indruk van de schrijfstijl van Christine Kliphuis. Het is een persoonlijk verhaal, maar het is op zo'n manier geschreven dat het interessant is voor velen.
I.R.

Ik wil je bedanken voor het schrijven van het boek Mijn hoofd is hol. Ik kreeg het boek vorige week van mijn zus voor mijn verjaardag en heb het boek achter elkaar uitgelezen. Een pakje zakdoeken is er ook doorheen gegaan. Situaties die zo herkenbaar zijn in relatie tot je moeder, haar verblijf in het verpleeghuis en de wijze waarop kinderen zo verschillend met het verblijf van een ouder in een verpleeghuis omgaan.
M.v.d.B.

Ik wil je op dit late uur toch nog laten weten dat ik je boek in een adem heb uitgelezen. Ik heb het met tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel dichtgeslagen. Jeetje wat een herkenbaar verhaal. Vandaag ben ik nog naar mijn moeder geweest. "Waarom kan ik niet met je mee?" vroeg ze om de vijf minuten. Hartverscheurend. Ik weet dus wat je hebt gevoeld en meegemaakt.
Ik hoop dat velen het zullen lezen die in dezelfde omstandigheden komen te verkeren.
K.T.

Ik vind dat je prachtig beschreven hebt wat de ziekte en het overlijden van je moeder met haar en met jullie deed. Verdriet, wanhoop, ongeloof, boosheid, bezorgdheid, irritatie, vermoeidheid en gevoelens van uitputting, het zijn allemaal gevoelens die ook mij bekend voorkomen. Mijn ouders zijn dan weliswaar niet overleden aan een beroerte, maar de emoties tijdens hun ziekbed waren soortgelijk en voor mij ook heel herkenbaar.
Ik neem aan dat je al meer positieve reacties hebt gehad op je boek, ik vind het in ieder geval een aanrader!
Ook goed dat je de definities en verklaringen van allerlei medische termen en symptomen hebt opgenomen, dat maakt het erg verhelderend. Echt een soort handboek of 'gids' voor mensen met een beroerte, herseninfarct of tia.
A.B.

Ik begon zondag met lezen en het pakte me zo dat ik het boek op ieder mogelijk moment weer oppakte. Je schrijft zo 'dichtbij' dat ik gevoel heb jou, Bert en ook je verdere familie te kennen. Ik vind het indrukwekkend op verschillende vlakken. De eenvoud van je stijl. Niks pompeus, heel direct en eerlijk. De liefde voor je moeder, maar ook voor Bert en je dochter. En natuurlijk je vader die er tussen de regels een grote rol in heeft. Ook het filmische van ziekenhuis, verpleeghuis, hoe het met je zus verloopt, etc. Je beschrijft het zoals het is, wat goed is, is goed, wat niet goed is, is niet goed. Helder als glas en hier en nu.
M.C.

Wat schrijf jij goed, heerlijk leesbaar, emotioneel, en zo herkenbaar, in ieder geval voor mij! Ik vond het echt een prachtig boek, hoe je de spagaat beschrijft waarin je zat toen je moeder in Groningen verpleegd werd en jij hier ook voor je dochter moest zorgen, wat zijn wij vrouwen toch slecht in grenzen bewaken...
A.S.

Ik was erg geboeid en geëmotioneerd door je boek, ik heb het binnen een paar dagen uitgelezen!
K.G

Ik vind je boek heel goed: compact, niet sentimenteel, een indringend liefdevol en respectvol portret van je moeder en van wat zij en jij elk en samen doormaakten in die periode.
L.K.

Wat een warm, liefdevol en eerlijk geschreven boek. Een boek dat gaat over verdriet, strijd, plicht, maar bovenal over liefde en mededogen. Ik hoop dat heel veel mensen het gaan lezen. Het is een waardevol boek voor families waar ook zo'n noodlot toeslaat, maar eigenlijk voor iedereen.
R.v.D.

Ik vond het een schitterend boek, erg goed geschreven en erg realistisch. Ik was erg onder de indruk van je verhaal, besef nu nog beter hoe zwaar het voor familie kan zijn en vind dat hier meer aandacht en begeleiding voor moet zijn.
J.B.

Wat en prachtig boek heb je geschreven. Ik vond het erg ontroerend en treffend geschreven. Natuurlijk herken ik veel uit het verpleeghuis, maar uit de hoek van een naaste is het toch wel heel andere koek. Wat zullen veel mensen hier herkenning en steun aan hebben. Prachtig!!!
P.M.

Het ongeloof, het 'wat moeten we doen, daar heb ik helemaal geen tijd voor, ik woon 250 km ver weg, ik kan mijn moeder niet in de steek laten', het geregel, het onmiddellijk moeten handelen, beslissen. In 'Mijn hoofd is hol' staat het bijzonder herkenbaar – ook als je er nooit mee te maken hebt gehad – opgeschreven.
L.W.

'Mijn hoofd is hol' beschrijft een ontzettend persoonlijk verhaal, en toch is het toegankelijk – ik heb veel herkend vanuit mijn eigen ervaringen met zieke familieleden. Het is bijzonder om te zien hoeveel overeenkomsten er zijn als je plotseling in zo'n situatie zit en de balans probeert te houden tussen er willen zijn voor je moeder, je dochter, je man, je werk. Wat mooi om in zo'n heftige en intieme periode mee te mogen lezen.
A.V.

Heb het boek ademloos in één keer uitgelezen! Zo herkenbaar, tot bijna het kleinste detail heb ik hetzelfde meegemaakt.
Heel goed dat de schrijfster naast haar eigen verhaal ook de verpleging/verzorging zo mooi beschrijft.
Dit boek zou iedereen moeten lezen!
R.v.K.

 

Terug naar de vorige pagina